ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ : Ίσως, ο πιο παρεξηγημένος θεσμός στην ελληνική πραγματικότητα...
- Πόσοι απο εμάς δεν νοιώσαμε την αβεβαιότητα για το αύριο και κατά πόσο είμαστε προετοιμασμένοι να την αντιμετωπίσουμε;
- Πόσοι από εμάς πήραμε, έστω και μία φορά στη ζωή μας την πρωτοβουλία να προβληματιστούμε και να ενημερωθούμε για τις ασφαλιστικές μας ανάγκες;
- Όμως απο την άλλη, πόσοι από εμάς, στο άκουσμα των όρων «ασφαλιστική εταιρεία» και «ασφάλειες», φέρνουμε στο νου έναν σοβαρό και καταξιωμένο θεσμό, οι υπηρεσίες του οποίου είναι απαραίτητες στην καθημερινότητά μας; Επιπλέον σε πόσους από εμάς ακούγοντας τον όρο «ασφαλιστής», σχηματίζεται η εικόνα ενός φερέγγυου επαγγελματία που αξίζει τον σεβασμό μας και που με τις επιστημονικές γνώσεις και την εμπειρία του, θα μας βοηθήσει να δώσουμε λύσεις σε πολύ σημαντικές ανάγκες μας;
Η απάντηση σ’αυτά τα ερωτήματα είναι, φυσικά, οτι ενώ όλοι αγωνιούμε για το μέλλον , ελάχιστοι το διασφαλίζουμε.
Η αντιμετώπιση αυτή στον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης από την πλειοψηφία των Ελλήνων υποδηλώνει ότι δεν θεωρούμε τις υπηρεσίες που μας προσφέρει ως καθημερινές μας ανάγκες. Δεν τις θεωρούμε, δηλαδή, αρκετά σημαντικές, ώστε να διαθέσουμε χρόνο και χρήμα για να τις ικανοποιήσουμε.
Εκτός απ’αυτή τη διαπίστωση, για την Ελλάδα ισχύει και κάτι ακόμα. Η Ιδιωτική Ασφάλιση ως επαγγελματικός κλάδος δεν έχει την καλύτερη δυνατή «φήμη». Θα τόνιζα ότι μάλλον αρνητική εικόνα έχουν οι περισσότεροι Έλληνες για τον τρόπο λειτουργίας του θεσμού αυτού καθώς και των επαγγελματιών που τον εκπροσωπούν. Αυτό, φυσικά, είναι σε μεγάλο βαθμό λογικό και οι αιτίες για τη δημιουργία μιας τέτοιας άποψης πρέπει να αναζητηθούν στο εσωτερικό του θεσμού.
Η έλλειψη οργάνωσης των εταιριών στο ξεκίνημά τους, η ατελής εκπαίδευση των νέων ασφαλιστικών συμβούλων, σε συνδυασμό με τη μηδενική, ουσιαστικά, διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας για τις ασφαλιστικές ανάγκες, είναι κάποιοι απ’τους λόγους που ένας τόσο καταξιωμένος θεσμός, για τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες, τυγχάνει τέτοιας αντιμετώπισης εντός των ελληνικών συνόρων.
Αυτό που θα προσπαθήσω να επιτύχω μέσα απ’τα λίγα λόγια που θα ακολουθήσουν, είναι να συμβάλλω στην ουσιαστική γνωριμία των αναγνωστών με τον θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης που, όπως γράφει και ο τίτλος ίσως είναι, ο πιο παρεξηγημένος θεσμός στην ελληνική πραγματικότητα.
Η ιδιωτική ασφάλιση, οι καταβολές της οποίας βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, όταν λειτουργεί σωστά προσφέρει λύσεις μοναδικά σημαντικές για τη ζωή των ανθρώπων. Στις δύσκολες στιγμές που ο καθένας μας αντιμετωπίζει στη ζωή του και που δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε, η ασφάλιση είναι ίσως, ο μοναδικός θεσμός που μπορεί να μας δώσει πραγματική βοήθεια ώστε να εξαλειφθούν οι συνέπειές που προκαλούν . Απο τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί , διατρέχει έναν τεράστιο κίνδυνο. Τεράστιο όχι ως προς την πιθανότητα επέλευσής του, αλλά ως προς το κόστος του. Διατρέχει τον κίνδυνο να μεγαλώσει χωρίς τον έναν ή και τους δύο γονείς του. Άλλωστε όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις παιδιών, που μεγάλωσαν με τέτοια προβλήματα και αντιλαμβανόμαστε πόσες δυσκολίες αυτά αντιμετωπίζουν.
Το σπίτι του κάθε ανθρώπου που καταστράφηκε , μία μέρα πριν το χάσει, δεν φανταζόταν ότι την επόμενη δεν θα έχει σπίτι. Σπίτι, που οι περισσότεροι από εμάς το έχουμε αποκτήσει με κόπους μιας ολόκληρης ζωής. «Έρχεται», λοιπόν, μια μέρα μια φωτιά ή ένας σεισμός και πηγαίνει η ζωή μας 20-30-40 χρόνια πίσω. Για μία στιγμή...
Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα που οι συνέπειες της επέλευσης των κινδύνων έχουν καταστρεπτικά αποτελέσματα για τη ζωή των ανθρώπων που τα αντιμετωπίζουν. Οι λύσεις για τόσο σοβαρές καταστάσεις, μπορούν να δοθούν αποκλειστικά απ’την ιδιωτική ασφάλιση.
Ο θεσμός αυτός αναφέρεται στο πιο σημαντικό προτέρημα που έχουμε, αλλά δυστυχώς, σπανίως το αξιοποιούμε στη χώρα μας: την ΠΡΟΒΛΕΨΗ. Οτιδήποτε σημαντικό έχουμε κάνει στη ζωή μας, σε οποιοδήποτε επίπεδο, είναι γιατί προβλέψαμε. Αν, δηλαδή, ΠΡΟΒΛΕΨΟΥΜΕ ότι, αφού δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις δύσκολες στιγμές στη ζωή μας, ας βοηθήσουμε τον εαυτό μας να έχει τη λύση σε αυτές, πριν εκδηλωθούν. Δυστυχώς, μετά δεν γίνεται.
Το μεγάλο «κακό» που έχει γίνει στην Ελλάδα στον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης είναι ότι έχουν «περάσει» και υπάρχουν ακόμα σε σημαντικό βαθμό, κακοί επαγγελματίες που, στοχεύοντας μόνο στο βραχυπρόθεσμο κέρδος, έχουν κάνει κακό σε συνανθρώπους μας που τους εμπιστεύτηκαν. Ήδη, όμως, τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Στα πλαίσια της παγκόσμιας αλλαγής του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης, μεγάλες ευρωπαϊκές ασφαλιστικές εταιρίες έχουν ήδη αρχίσει να δραστηριοποιούνται στον ελλαδικό χώρο. Με πολύ πιο επαγγελματικό προφίλ, αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν εξ’αρχής τους συνεργάτες τους, όχι μόνο τους νέους, αλλά και τους παλιούς. Στόχος τους είναι να αποκτήσει το επάγγελμα το κύρος που του αναλογεί, αλλά, κυρίως, οι υπηρεσίες που προσφέρουν να είναι αυτές που πραγματικά έχει ανάγκη το κοινωνικό σύνολο. Άλλωστε, ποια είναι η καλύτερη διαφήμιση για μια ασφαλιστική εταιρία; Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ.
Ελπίζω να βοήθησα, έστω λίγο, στην γνωριμία σας με τον ασφαλιστικό θεσμό, που ούτως ή άλλως, τα επόμενα χρόνια θα ενταχθεί πολύ πιο έντονα στη ζωή όλων μας. Οι πιο κερδισμένοι, λοιπόν, ποιοι θα είναι; Όσοι από εμάς ΠΡΟΒΛΕΨΟΥΝ.
Να είστε καλά
